| Fergy's profilePoPcOrNPhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
May 27 ความรัก คือการดูแลเอาใจใส่กันแระกันความรัก คือการดูแลเอาใจใส่กันแระกัน
ถ้าไม่มีบ้านคิดส์ปีนี้เราคงรู้จักความหมายของคำนี้ไม่ลึกซึ้งเท่านี้
ความรักสำหรับเราในเชิง ช ญ
ความรักที่ได้ดูแลเอาใจใส่กันแระกัน
มันคงต่างจากความรักที่เรารู้จักตอนนี้
ถ้าพูดถึงความรักหลายๆคนคงคิดแค่ความรักความสัมพันธ์ระหว่างชายหญิง
จะมีซักกี่คนนะที่คิดถึงความรักในแนวอื่นๆ
ความรักของพ่อแม่และลูก
ความรักระหว่างเพื่อน
ความรักที่เกิดจากความเข้าใจ
หรือความรักที่เกิดจากการทำงาน
หรือแม้กระทั่งความรักที่เกิดจากการฝ่าวิกฤตอะไรซักอย่าง
เหมือนเช่นพวกเราตอนนี้ พวกเราในนาม บ้านคิดส์
ปีนี้เกิดไรขึ้นมากมาย
อาจทำให้พวกเราพี่ๆๆท้อบ้าง
หรืออาจทำให้น้องๆปีสองปีนี้ท้อบ้าง
แต่เราก้อยังอยู่ตรงนี้
ยังอยู่ด้วยกัน พี่ๆเปนกะลังใจให้น้อง
น้องๆเปนกะลังใจให้พี่ๆ
เพื่อนๆเปนกะลังใจให้เพื่อนๆ
ความรู้สึกนี้ ถ้าไม่มาสัมผัส คงไม่รู้หรอก
และที่สำคัญ เราไม่รู้จะบรรยายออกมาเปนคำพูดยังไง
ให้ตรงกะความรุ้สึกดี
รู้อย่างเดียว ความรู้สึกนี้........ดีที่สุด
ดีใจที่เมื่อวานคนมาเยอะมากมาย
ได้ร่วมคิดร่วมทำบ้าน อยากเหนภาพนี้มานานแสนนาน
ฮ่าๆๆๆๆ
วันนี้ก้อเกิดเรื่องดีๆๆถึงแม้คงที่มาน้องกว่าเมื่อวานมากมาย
แต่ก้อดุสนิทพูดคุยกันอย่างกับว่า
เราสนิทกันแระคุ้นเคยกันมานาน
แม้จะหนวกหูเราตอนทำแลป
แต่มันก้อรู้สึกดีๆๆๆจิงๆๆๆ
ขอบคุณสิงห์ กวาง น้อง ลูกตาล ลูกเกตุ พวกหอวังนนท์ เสี้ย เอิร์ท วี น้ำ และน้องๆปีสองอีกทุกคน
ที่ช่วยกันสร้างบ้านนี้และคอยดูแลเอาใจใส่ ให้กะลังใจกัน ระหว่างเพื่อน และระหว่างพวกน้องๆกะพี่ๆ
ขอบคุณเอ็ม พิ้งกี้ แพท มุก ต้น โอม หนุ่ม เพียว วิษ ป๋อมแป๋ม เก้ แจน และปีสามที่ไม่ได้เอ่ยอีก
ที่ยังอยู่กันอีกปี
ความรู้สึกที่เหลือไว้เขียนหลังรับน้องจบละกัน
บ้านเราปีนี้ดีอย่างแน่นอนมั่นใจ
ปล อีกสองสามวันเองเรามาช่วยกันทำให้เต็มที่นะ
อย่างน้อยๆหลังจากจบแล้ว เราคงไม่ได้เจอกันอีกบ่อยๆ
แต่มันจะทำให้เรามีอะไรดีๆเก็บไว้คิดถึง
และนั่งยิ้มอย่างมีความสุขเมื่อคิดถึงกัน
รักทุกคน
May 25 วิกฤตทำไมตอนนี้ทุกๆสิ่งในชีวิตวิกฤตไปหมด
ทั้งทีซิสที่ห้ามพังอีก เพราะไม่มีเงินจ่ายค่าเทอมแล้ว
ไงต้องสู้ต่อไป ต้องจบให้ได้
กะอีกเรื่อง เรื่องบ้าน ที่เรารัก วิกฤตจิงจัง
ผิดหวังที่น้องๆบางคนอาจจะไม่รู้ถึงวิกฤตนี้
เครียดว่ะ May 23 รัก คือ ..."น้าเยาว์ครับ ผมรักคุณแป้งครับ"
รอมานานกว่าที่ชัดเจนจะยอมพูดออกไป
หลังจากดูบางรักซอยเก้าจบแล้ว
เกิดอารม อารม นึงว่าอยากเขียนเรื่องราวของคำว่า รัก
รัก คำสั้นๆที่ประกอบไปด้วยตัว ร เรือ ไม้หันอากาศ และ ก ไก่
แต่เปนคำที่พิเศามากมายนักสำหรับคนๆนึง
พิเศษไงหรอ อย่างแรกเลยคือคำว่า รัก มีมากมายหลายรูปแบบ
รักระหว่างคน เพื่อนกะเพื่อน ตัวเรากะไอดอลของเรา ความรักระหว่างหญิงชาย
หรือความรักที่ยิ่งใหญ่กว่าความรักใดทั้งปวงคือ รักของพ่อแม่ที่มีต่อลูก
หรือจะเปนรักระหว่างคนกะสิ่งของอื่นๆ เช่น ระหว่างคนกะสิ่งที่เค้าชอบ
บางคนรักคิดตี้ บางคนรักทีมฟุตบอล บางคนรักหนังสือ
ทั้งยิ่งมีความรักที่เปนนามธรรมเช่น รักการอ่าน รักการฟังเพลง
และอีกเหตุผลสำหรับของคำว่ารักคือ รักของแต่ละกันจะมีนิยายไม่เหมือนกัน
จะแตกต่างกันทั้งคนที่ต่างกันทั้งอายุ เพศ
หรือแม้แต่คนที่อายุเท่ากัน เพศเดียวกัน ก้อจะมองความรักแตกต่างกันออกไป
สำหรับตัวเราผ่านเรื่องรักมาเยอะ ขอยกมาพูดเรื่องรักระหว่าง ช ญ ละกัน
เราอาจจะมองความรักเรื่องนี้แตกต่างจากคนอื่น
คงเปนเพราะผ่านความรักที่ทั้งสุขสมหวัง และไม่สมหวังมามากมาย
เคยมานั่งเงียบๆๆอยู่กะตัวเองแล้วถามใจตัวเอง
ว่าเราจะนิยามความรักของเราเปนยังไง
ก้อมีนิยามอยู่เยอะแยะไปหมด ซึ่งถ้านั่งนึกดีๆๆจะมีออกมาไม่หมดแน่ๆ
เอาเท่าคิดออกแล้วกัน ว่าสำหรับเราแล้วรักเปนยังไง
รัก คือ ความรู้สึกที่ไม่สามารถบรรยายออกมาเปนคำพูดได้
รัก คือ สิ่งที่มองไม่เหนแต่รู้ว่ามันมีอยู่และอยู่ข้างเราเสมอไม่ว่าเราจะไปไหน
รัก คือ ความสวยงามที่ทำให้โลกนี้น่าอยู่
รัก คือ แรงบันดาลใจที่ทำให้ชายคนนึงอยากจะเปนคนดีให้ ญ คนนั้น
รัก คือ กำลังใจเวลาที่ต้องการ
รัก คือ การที่อยากทำใหคนๆนึงมีความสุข
รัก คือ ความสุขเวลานั่งมองคนสำคัญกะลังยิ้ม
รัก คือ ความหมองหม่นเมื่อเหนคนๆนั้นนั้งร้องไห้
รัก คือ การมองใครสักคนได้เปนวันๆโดยไม่เบื่อ
รัก คือ ความคิดถึงคนๆนั้นเมื่อไม่ได้เจอกัน
รัก คือ ความรู้สึกดีๆที่มีให้กันไม่รู้จบ
รัก คือ สิ่งที่ทุกคนอยากได้ แต่ไม่จำเปนต้องขนขวายหา
รัก คือ สิ่งที่ต้องการ แต่ไม่จำเปนต้องครอบครอง
รัก คือ สิ่งที่จับต้องได้ด้วยหัวใจ
รัก คือ ควมห่วงใยที่มีให้กัน
รัก คือ สิ่งที่ทำให้มีความสุขยามที่เกิดทุกข์
รัก คือ การทุ่มเททำไรซักอย่างแม้ว่ามันไร้จุดหมาย
รัก คือ สิ่งที่ทำให้ช่วงเวลาที่น่าเบื่อเปนช่วงเวลาให้จดจำ
รัก คือ สิ่งที่ทำให้คนหลายๆคนเพ้อฝันให้มันเกิดกะตัวเอง
รัก คือ สิ่งที่มีเพื่อทำให้ชีวิตมีความหมาย
รัก คือ สิ่งที่ทำให้ทุกๆอย่างสงบได้ในยามคับขัน
รัก คือ ปัจจัยที่ ห้า ที่แท้จิงสำหรับชีวิตคนๆนึง
รัก คือ สิ่งที่ทุกคนต้องมี
รัก คือ สิ่งที่ทำให้ทุกคนมีความสุข
ตอนนี้คิดได้แค่นี้ ถ้านั่งคิดดีๆคงจะมีอีกมากมายไม่รู้จบ
สำหรับหลายๆคนคงคิดว่ารักเปนสิ่งที่มีทั้งดีและร้าย
แต่สำหรับความคิดเรา ความรักเปนสิ่งที่ดี ที่สวยงาม
และจะไม่มีทางเปนสิ่งร้ายๆได้เลย ถ้าเรารักให้................เป็น
ปล. คืนพุ่งนี้แล้วเค้าจะกลับมา วันอังคารจะได้เจอกันแล้วสินะ
ตื่นเต้นจัง
May 22 พักผ่อนไม่ต้องคิดไร คือรางวัลที่ดีที่สุดของชีวิตตอนนี้ไม่ได้มาเขียนนานอยู่แฮะ มีเรื่องมากมายเกิดขึ้นเต็มไปหมด
ไม่รู้จะเล่าเรื่องไหนก่อนดี เอาเปนว่าอารมตอนเขียนตอนนี้
คิดอะไรออกก้อจะเขียนออกมาละกัน
พึ่งไปเบิกเงินค่าสารเคมีจากอาจารย์มา หลังจากที่ออกไปก่อน
สองหมื่นสองพันเจ็ดร้อยบาท ทำให้เรามีเงินในบัญชี
ห้าหมื่นเก้าพันสองร้อยบาท แต่ก้อถูกหักค่าเทอมไปอีกสองหมื่นหก
คิดเรื่องนี้แล้วก้อเครียด เครียดมากมาย เงินที่มีอยู่ตอนนี้
จะพอเรียนไปได้อีกปี แล้วถ้าไม่จบจะเอาเงินที่ไหนมาจ่ายค่าเทอมล่ะ
เราคงพลาดอะไรหลายๆอย่าง เพราะทุนให้มาแค่สองปี
แต่เราก้อไม่สามารถทำให้มันจบได้ ระยะเวลาที่เหลือต้องออกเอง
ถ้าสองเทอมนี้ไม่จบ ไม่อยากจะคิดเลยว่าตัวเองจะต้องเครียดแค่ไหน
เห้อออออ คิดแล้วเหนื่อย คิดแล้วท้อ
วันอังคารเปนวันแรกในชีวิตจิงๆๆ จำได้แม่น
ที่เราต้องวิ่งหนีอาจารย์ที่ปรึกษา ทำไมหรอ พุ่งนี้วันพุธ
วันพุธเราจะไปเที่ยว ไปเที่ยวพัทยา ไปเที่ยวกะบ้านคิดส์
ตื่นเต้นมากมาย จนพูดไม่ออก บอกไม่ถูกจิงๆ
พอมาเจอทุกคนที่โต๊ะบ้าน สังเกตุได้เลยว่าทุกคนที่จะไปกัน
มีอาการตื่นเต้นเหมือนเราจิงๆๆ รู้สึกดีมากมาย
กลับมาเรื่องหนีอาจารย์ที่ปรึกษาก่อน หนีทำไมหรอ
เพราะไม่อยากเจอเรื่องเครียดๆก่อนไป และกลัวโดนใช้งาน
ฮ่าๆๆๆๆ เลยต้องรีบวิ่งหนีแกหน่อย
แต่สุดท้ายแกก้อโทรมาตามตัวจนได้ เราเลยขอไปว่าจะไปทำวันศุกร์
กลับมาถึงบ้านระลึกได้จิงจังว่า นอนไม่ได้แน่ๆ
ก้อเล่นนัดซะเช้าตรู่ขนาดนั้น เลยตัดสินใจโต้รุ่งกันดีกว่า
ก้อเลยหยิบหนังสือจีนมาอ่านทวน แล้วรีดผ้า
ฟังเพลง พอรีดผ้าเส็ดก้อเล่นดอท จนแล้วจนรอดก้อตีห้าพอดี
เลยรีบอาบน้ำ แต่งตัว ปรากดมีซัมติงทำให้ออกจากบ้านช้า
แถมต้องรอน้องแพท น้องสาวสุดที่รักในบ้านคิดส์
เลยทำให้ไปสายกว่าเวลานัดนานอยู่
ไปถึงวิ่งไปรับลูกตาลที่สถานีรถไฟฟ้า แล้วรอเก้มา
แล้วก้อออกเดินทาง สู่พัทยา
สิ่งนึงที่ได้จากทริปนี้อย่างแรกเลยเกิดตอนแปดโมง
แม่โทรมาถามว่าถึงไหนแล้วแระบอกว่าที่พัทยาฝนตก
พอวางหูก้อเกิดความรู้สึกนี้ สี่เดือนแล้ว สี่เดือนนี้เปนครั้งแรก
ที่เราไม่ได้เหนหน้าแม่เลยตลอดสี่เดือน
ความรู้สึกตื่นเต้นก้อออกมาจนทำตัวไม่ถูก
เนื่องจากก๋งไม่สบายแม่เลยมาถามเราว่าแม่อยากไปอยู่ดูแลก๋ง
เราก้อคิดว่าก้อพ่อ แม่ยังไงก้ต้องไปดูแลเลยให้แม่ไป
จากที่เคยทะเลาะเถียงกันแทบทุกวัน พอแม่ไม่อยู่ก้ ... เหงา
คิดถึงแม่ อีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้าจะได้เจอแม่แล้วววววว
แน่นอนเจอแม่ก้อก่อนแม่ไปหนึ่งทีที่หน้าบ้านพักหลังจากน้องๆไหว้แม่กันหมด
ก้อไปบ้านก๋งพร้อมด้วยน้องๆอีกห้าคน
เพื่อไปซื้อของสดมากินกันตอนเยน
หลังจากไหว้ถามไถ่ก๋งแล้วก้อซื้อของชอปปิ้งกันสนุกสนาน
กลับมาก้อไปเกาะล้าน เล่นน้ำทะเล แถมเปนฐานให้น้องกระโดดสวยๆได้เยอะมากมาย
กลับมาปิ้งย่างกิน ต่อด้วยไพ่ แล้วก้อนอน
วันรุ่งขึ้นก้อไปเที่ยวกันอีกแปปก้อกลับสู่กรุงเทพมาอีก
นอกจากได้เจอแม่แล้ว ทริปนี้ทำให้เราได้อะไรอีกมากมายนัก
อย่างแรกเรื่องของเวลาพักผ่อน
นึกไม่ออกจิงๆว่านานแค่ไหนแล้วที่เรามาเที่ยว แล้วไม่คิดถึงอะไร
เปนการทิ้งความเครียดๆไว้ข้างหลังทั้งหมด
แล้วไปพักผ่อน เพื่อชาร์ตแบตตัวเอง
มีความสุขมากมายที่ได้มา ถึงแม้ว่าเปนเวลาสั้นๆแต่ก้อสุดๆเลยสำหรับเรา
แต่ความสุขเหล่านี้คงเทียบไม่ได้กลับความรู้สึกดีๆ
ที่เปนส่วนเติมเต็มทำให้เราสดชื่นแระมีแรงสู้ต่อไป
แน่นอนคงเปนเพราะคำว่า บ้านคิดส์
น้องๆยี่สิบเอ็ดคนจะรู้ไหมนะ รู้ไหมว่าพี่คนนี้มองดูพวกเราอย่างมีความสุขแค่ไหน
บ้านหลังนี้ควรจะมีความรัก ความเข้าใจ กันในหมู่พี่น้องในจุฬา
สองวันที่ผ่านมาได้เหน เหนสิ่งที่พิเศษสุด ที่คงไม่มีวันลืมความรู้สึกนี้
อย่างแรกคงไม่พ้นความรักของเพื่อน จาก ป๋อม โอม
ป๋อมเปนน้องที่พึ่งเข้าบ้านพร้อมๆกะปีสองคนอื่นๆ แต่ป๋อมพิเศษกว่าคนอื่นมากมาย
ป๋อมใจ ป๋อมรัก และทุ่มเทให้บ้านนี้ และมีความจิงใจให้ทุกคน
สังเกตุง่ายๆจากโอม ตั้งแต่การเรียกกันว่า ชะนี หรืออีดอกเห็ดสด ก่อนไปทริป
แต่พอไปทริปนี้สองคนนี้ตัวติดกันแค่ไหน คงไม่ต้องบอกนะ
อย่างที่สอง ความดูแลเอาใจใส่ ของต้น เอม เอ็ม เพียว วี
จากอาการที่เรียกว่า กึ่มๆ หรือ เมา เมื่อได้บริโภค แอลกอฮอล์เข้าไป
ทำให้คนบางคนในทริปนี้เกิดอาการแปลกๆกันทั่วหน้า
แตสิ่งที่เหนคือน้องๆได้มาดูแลกัน สี่ห้าคนนี้คอยดูแลเพื่อนๆ
และน้องๆในทริปไม่เคยห่าง ทำให้รู้สึกว่า
เราเอาใจใส่กันดูแลกันดีแค่ไหน เรามีความรักความผูกพันกันมากแค่ไหน
อย่างที่สาม ความตั้งใจของน้อง กวาง และสิงห์
สังเกตได้ไม่อยากว่าน้อง กวาง มีความตั้งใจและรักบ้านมาแค่ไหน
ทั้งสองคนคอยช่วยกันทำให้ทริปนี้ผ่านไปได้ ได้ดูแลหลายๆอย่าง
เช่นการเก็บตัง การจัดสรรการใช้เงินอย่างคุ้มค่า
รวมถึงสิงห์ พ่อบ้านปีนี้ที่มีความตั้งใจในการทำบ้านอย่างเต็มที่
อย่างที่สี่ ความร่วมมือร่วมใจกัน ของทุกคน
ในครัวคงมีเพียว ปลาบู่ น้อง กวาง
ในบ้านก้อมีป๋อม เอม ป๊อก วี เอิร์ท ลูกตาล นัด สิงห์ เดช แม็ก คอยลวกหอยกัน
นอกบ้านมีเอ็ม รุด ต้น เก้ แพท โอม หนุ่ม ที่คอยปิ้งปลาหมึก ปลา กุ้งให้ทุกคน
ถึงแม้ว่าอาหารมื้อนี้จะไปเปนดังที่คาดไว้ และทำให้บางคนไม่อิ่ม หรือเกิดอารมโมโหหิว
พี่ก้อขอโทดที แต่ถ้ามองดีๆอาหารมื้อนี้มันอร่อยตรงที่ บ้านคิดส์ ทำได้วยกัน
รสชาติของอาหารคงอร่อยสู้ความตั้งใจของพวกเราไม่ได้
ถ้าพวกเราช่วยกันทำบ้าน บ้านปีนี้คงสุดยอดเหมือนเดิมแหละ
อย่างที่ห้า สิงห์ที่คอยปิดทองหลังพระ
ทุกคนสังเกตไหมนะ หลังจากที่เรากินกันเส็ด กะลังนั่งเล่นกัน
เฮฮาอย่างสนุกสนาน พี่มองเหนอย่างนึง
พี่เหนพ่อบ้านปีนี้ ไม่ได้มานั่งเล่นกันพวกเราโดยทันที
แต่เหนสิงห์ไปเก็บขยะ เก็บกวาดโน่นนี่ตามที่สิงห์ทำได้
ของคุณสิงห์มากมาย สิงห์ทำให้เราทำความสะอาดตอนท้ายง่ายขึ้นเยอะเลย
อย่างต่อไป ความเปนเอนเตอเทรนเนอของ ลูกตาล เดช นัด น้อง เพียว ปลาบู่ และแน่นอน โอม ป๋อม
โอม ป๋อมคงไม่ต้องพูดอะไรถึงเรื่องนี้มาก
แต่ถ้าทริปนี้ไม่มีเดช คงไม่มีใครมาคอยนั่งดูดวงให้แทบทุกคน
ไม่มีลูกตาล คงไม่มีซูปเปอสตาร์ในทริปนี้
ไม่มีนัด น้อง คงไม่มีใครมาทำให้แซว หรือทำให้ตาร้อน
ไม่มีเพียวกะปลาบู่ คงไม่มีใครมาคอยให้แซวว่าใส่เสื้อเหมือนกัน หรือไม่มีขาเล่นจับหมู
อย่างต่อไป คงไม่พ้นคนอื่นๆไม่ว่าจะเป็น เอิร์ท แม็ก นัด วี ป๊อก
ถึงแม้ว่าไม่มีบทบาทโดดเด่นในบ้าน ในทริปนี้
แต่เป็นสิ่งที่มาเติมเต็มทำให้ทริปนี้สมบูรณ์
อย่างสุดท้าย คือการเป็นห่วงของพี่ๆสู่น้อง จากเอ็ม
คงพูดได้ว่าเอ็มเปนพ่อบ้านปีที่แล้วที่ดีมากถึงมากที่สุด
ได้นั่งคุยกะเอ็มสั้นๆที่เซน เฟส เอ็มได้ถามไถ่ถึงงานของน้องๆ
และเอ็มก้อคิดที่จะช่วยน้องๆคอยห่วงน้องตลอดเวลา
เอ็มแนะนำว่าควรจะนัดใหญ่ๆ force ให้น้องๆมาร่วมกันทำบ้านปีนี้
ดีใจที่มีเอ็มเปนน้อง ดีใจที่เหนเอ็มคอยดูแลน้องอยู่
ทั้งๆที่เอ็มงานยุ่งตลอดเวลา
บ้านคิดส์เราเกิดขึ้นจากความรัก ความผูกพันของพี่ๆน้องๆที่เข้ามาอยู่ในบ้านนี้
บ้านคิดส์ต้องการความดูแลเอาใจใส่ของให้กำลังใจซึ่งกันแระกันของคนในบ้าน
บ้านคิดส์ต้องการความตั้งใจที่จะทำให้น้องๆมีความรู้สึกดีๆเมื่อแรกเข้ามาสู่รั้วจามจุรีนี้
บ้านคิดส์ต้องการความร่วมมือร่วมใจของคนทั้งบ้าน
บ้านคิดส์ต้องการคนที่คอยช่วยโดยไม่ต้องการออกหน้าตา
บ้านคิดส์ต้องการเอ็นเตอเทรนเนอคอยทำให้สมาชิและน้องๆมีความสุข
บ้านคิดส์ต้องการแบ็กอัพที่คอยทำงานเบื้องหลังให้กิจกรรมที่ออกมาเต็มที่
บ้านคิดส์ต้องการความห่วงใยของพี่ๆที่มีสู่น้อง
พี่มาทริปนี้มองกลับไปเหนสิ่งต่างๆที่เกิดขึ้นพวกนี้
มันทำให้พี่รู้สึกดีมากๆ ดีมากจนไม่สามารถบรรยายออกมา
อย่างน้อยๆ ความเปนพี่คนนึง หันกลับไปมองเหนว่า
น้องๆที่พี่รัก สนิทกัน รักกัน ดูแลห่วงใย เอาใจใส่กัน มันมีความสุขมากจิงๆ
ขอบคุณทุกคนสำหรับการพักผ่อนที่วิเศษสุดนี้ May 18 เรื่องนี้ เปนเรื่อง เกี่ยวกะความรักของเราไม่ได้อัพมาหลายวัน จิงๆเพราะขี้เกียจมันแต่เล่นดอท ฮ่าๆ
ยังไงก้อต้องมาอัพ สืบเนี่องจากเหตุการณ์เมื่อวันเสาร์
ที่ แมนยู เป็นแชมป์พรีเมียร์ลีกอีกแล้วครับพี่น้อง
สะใจจิงๆๆ โดยเฉพาะกะพวกเพื่อนๆหรือคนรอบกาย
ที่เปนทีมที่เรียนตัวเองว่า หงส์แดง หารู้ไม่
จิงๆสัญลักษณ์ของทีมตัวเองเปนรูป นกลิเวอร์
หรือถ้าแปลเปนไทยเรียนว่า นกเป็ดน้ำ นั่นเอง
ทำไมถึงสะใจอ่ะหรอ เพราะไม่รู้เปนอะไรนะคนที่ชอบทีมนี้มักจะ ขี้โม้ มากกกกก
ไม่ต้องคิดมากแค่ตัวเอง ชนะ มาดริด
ก้อมีโทรสับมาถากถางเราสองสายว่า
นี่ไงฟอร์มเจ้ายุโรป เคยเหนไหม
หรือวันเปิดฤดูกาลแมนยูเสมอ แต่ตัวเองชนะทีมรองบ่อน
ไปหกสูนย์ ก้อมาบอกว่าจองแชมป์แล้วนะ
แต่สุดท้ายเปนไง ฮ่าๆๆๆๆๆๆ
ถ้าถามว่าทำไมธนาถึงชอบฟุตบอล ชอบแมนยูนัก
เรื่องมันก้อยาวอยู่ ประมาณว่า
มีเด็กน้อยแห้งๆคนนึงเพื่อนชวนเตะบอลที่ รร
แต่ดันไม่เคยเลยเพื่อนเลยจับไปเปน โกล์
เริ่มเล่นเอ๊ะเริ่มสนุก เลยเล่นไปเรื่อย แถวบ้านเปนสนามบอลอยู่แล้ว
ก้อไปขอเค้าเล่น เดกป สาม เล่นบอลกะดก ม ปลาย
แน่นอนเค้าก้อไม่ให้เราวิ่งก้อต้องไปเปน โกล์
พอซักป หก ได้เปิดทีวีดู ปรากดมันมีบอล
โอ้ววว พระเจ้า คนไรว่ะเก่งจัง
เลยรักและชอบคนๆนั้นตลอดมา ติดตามเชียร์ไม่ได้ขาด
คนๆนั้นคือ อิริค คันโตน่า หรืออิริค เดอะคิงของชาวแมนยูทุกคน
หลังจากนั้นก้อชอบแมนยูมาตลอด
พออยู่ม หนึ่งก้อไปร่วมคัดตัวทีมสี ก้อติดในตำแหน่งกองหลัง
แต่ สีที่เราอยู่เปนสีเหลือง ชุดทีม และเสื้อบอลตัวแรกในชีวิต
คือเสื้อของ นกเป็ดแดง ที่เปนสีเหลืองซะงั้น เซงง
พอโตขึ้นมาซัก ม สองแถวบ้านก้อเหนเราเริ่มตัวใหญ่พอจะประทะได้
ก้อเริ่มจับเราไปเล่นในตำแหน่งต่างๆ เช่น ปีก กองหน้า หน้าต่ำ กลางตัวทำเกม
ขอบคุณคนแถวๆนั้นที่พยายามสอนจนเราเล่นได้มาตลอด
แต่ก้อนะแถวนั้นมีแต่คนเก่งๆ เราก้อเลยถอยออกมาเพราะต่ำแหน่งที่บอก
คนเล่นเยอะมาก เลยไปเล่นกลางตัวรับ
แล้วในที่สุดก้อติดทีมแถวนั้นไปแข่งบอลเขต ในตำแหน่งกองหลังตัวกลาง
แต่ทุกวันนี้ถ้าเลือกได้คงเลือกกองตัวรับมากกว่าเพราะอิสระกว่าเยอะ
ถามว่าทำไมถึงชอบแมนยู
จากการที่เชียร์มาสิบสามปี ถ้าทุกคนติดตาม
สโมสรนี้ไม่ได้มีดีแค่เงินเยอะ นักเตะดี
แต่สโมสรนี้ทุกอย่างเหมือนครอบครัว เล่นบอลไม่ได้เล่นคนเดียว
ทีมเวิค อ่ะดีมากๆๆๆๆๆๆ
ยกตัวอย่างตอนสุดหล่อเบคแฮ่มดังๆ พวกทีมอื่นมักบอกว่า
มีดีไรก้อแค่เปิดแม่น แต่ก้อไม่เหนมีทีมไหนหยุดลูกเปิด
ไปให้กองหน้าอย่าง รุด โคล ยอร์ค เชอริ่งแฮม โซลชา ได้ซักคน
และอีกอย่างที่สำคัญมาก
ถ้ายังไม่มีเสียงนกหวีด ทีมนี้ไม่เคยถอดใจ
เกมยังไม่จบ จะไม่มีวันยอมแพ้
ถ้าติดตามมาจะรู้ว่ามีมากมายหลายแมตที่จะแพ้อยู่แล้วก้อตีเสอมได้นาทีสุดท้าย
บางแมตก้อดันทะลึ่งยิงตอนทดเวลาชนะอีก เช่มปีเก้าเก้า
ชนะบาเยิร์นรอบชิงยูฟ่า กะเป็ดแดงรอบสามเอฟเอคัพ
บางแมตครึ่งแรกสู้ไม่ได้แต่พอกลับมาครึ่งหลังยิงกะจาย
เช่นแมตย์จเอสเปอ ยังจำได้พอจบครึ่งแรกโดนนำสามสูน
เพื่อนที่เปนเดกเป็ด ก้อโทรมาเยาะเย้ยแล้วบอกว่านอนแระ
ทีมอ่อนๆ แล้วมันนอนจิง
ยังจำหน้ามันตอนเอาซอกเกอร์ไปโยนให้มันดูได้ว่า
มันอึ้งแค่ไหน ที่วันนั้นแมนยูชนะ ห้า สาม
ฮ่าๆๆ
เรื่องอื่นๆก้อเหมือนกัน ถ้ายังไม่จบอย่าพึ่งถอดใน ข้อคิดนี้แมนยูเปนตัวอย่างให้ดีจิงๆ
ขอบคุณแมนยู ที่ทำให้เรามีความสุขที่ชนะและเสียน้ำตาแทบทุกครั้งที่แพ้
ขอบคุณเพื่อนๆสมัยประถมที่ทำให้เตะบอลครั้งแรก
ขอบคุณคนแถวบ้นซอยเจ็ดหก ที่สอนเราจนเล่นบอลเปน
ชอบจิงๆชอบจังๆ ฟุตบอลเนี่ยยยยยยยย โดยเฉพาะแมนยูของเรา
RED DEVILLLLLL
RED ARMY
MANCHESTER UNITED FOOTBALL CLUB
CHAMPION OF PREMIRECHIP 2008/09
GLORY GLORY MAN UNITED
GLORY GLORY MAN UNITED
AND THE RED GO MATCHING ON ON ON
May 15 วันนี้ฝนตก ไหลลงที่หน้าต่าง" หวังแค่เพียงเธอ มีใจให้ซักหน่อย
เฝ้าแต่รอคอย เพียงเธอบอกรักมา
สุขใจยิ่งนัก ที่ชั้นได้เพียงแค่มองตากะเธอ
ก้อสุขสุดหัวใจ โอ้ว เย่"
ฝนเปนหยดน้ำที่เกิดจากไอน้ำที่รวมกันหนาแน่นจนเปนเมฆ
ไปกระทบความเยนแล้วคลายความร้อนออกมา
เกิดการควบแน่นเปน หยดน้ำเล็กๆๆ ตกมาจากฟากฟ้า
แต่ข้างบนจะรู้ไหมนะว่าฝนที่ตกลงมา
ทำให้เกิดสิ่งต่างๆมากมายนัก
ทั้งอารมสุข เศร้า เหงา เบื่อ เซ็ง
ฝน ทำให้โลกร้อนๆเย็นลง
ฝน ทำให้สิ่งรอบๆตัวดูสดชื่นแจ่มใส
ฝน ทำให้ทุกสิ่งทุกอย่างเปียก
ฝน ทำให้คนเราต้องพกร่มเวลาไปไหนมาไหน
ฝน ทำให้เด็กนักเรียนเล็กๆต้องพกเสื้อกันฝน (คิดแล้วอยากใส่อีก)
ฝน ทำให้เด็กๆที่ออกมาเล่นน้ำฝนสนุกสนาน
ฝน ทำให้ช่วยทำให้วัฐจักรน้ำสมบูรณ์
ฝน ทำให้ต้นไม้ใบหญ้าต่างๆเจริญงอกงาม
ฝน ทำให้คนเราขี้เกียจตื่นนอนตอนเช้า
ฝน ทำให้เสื้อผ้าที่ตากไว้ ไม่แห้ง
ฝน ทำให้ไม่ต้องรดน้ำต้นไม้
ฝน ทำให้ต้นถั่วของเรา อาจจะเน่าตาย
ฝน ทำให้รู้สึกกลัวถ้าต้องนั่งมอเตอร์ไซด์
ฝน ทำให้ต้องเดินทุกย่างก้าวอย่างระมัดระวัง
ฝน ทำให้รู้สึกนึกถึงคนที่เรารัก
ฝน ทำให้เกิดอารมโรแมนติกเวลาหลบฝนด้วยกัน
ฝน ทำให้มีโอกาสเดินใต้ร่มคันเดียวกะคนๆนั้น
ฝน ทำให้ได้มีเวลาอยู่ด้วยกันนานขึ้นเพราะกลับบ้านไม่ได้
ฝน ทำให้แมนเมื่อเราถอดเสื้อคลุมนอกให้เขาใส่
ฝน ทำให้คู่รักได้เช็ดหัวของกันแระกันให้แห้ง
ฝน ทำให้เกิดความรู้สึกหมองหม่น
ฝน ทำให้รู้สึกเหงา เวลาที่เธอไม่ได้อยู่
ฝน ทำให้มีโอกาสเปนพระเอกมิวสิควีดีโอ เมื่อเส้าใจ
ฝน ทำให้ความเหงาที่มีมันมากขึ้น
ฝน ทำให้คนที่ต้องอยู่คนเดียว เปลี่ยวใจกว่าเดิม
ฝน ทำให้ทุกอย่างดูมืดคลื้ม และเบลอ เหมือนใจเรา
หวังว่าฝนที่ตกลงมาจะทำให้ใจเราเยนขึ้น
เหมือนๆกับทำให้อากาศร้อนๆเยนลง
หวังว่าน้ำฝนคงชะล้างสิ่งแย่ๆไปจากเรา
และหวังว่าฟ้าหลังฝนที่สดใส่จะรอเราอยู่....เมื่อฝนผ่านพ้นไป May 14 สิ่งที่ไม่เคยรู้ภาชนะใส่น้ำดื่มใบเล็กๆที่เราเรียนว่าแก้ว
จิงๆแล้วทุกๆคนคงรู้ว่าทำมาจาก ทราย
หรือมีสูตรทางเคมีว่า Silicon dioxide
ทำไมอยู่ๆพูดเรื่องนี้หรอ
แก้วสื่อได้หลายอย่าง ความใสของแก้ว
บ่งบอกถึงความใสซื่อบริสุทธิ์ก้อได้
หรือบ่งบอกถึงความโปร่งใส ในเรื่องต่างๆก้อได้
ถ้าคนเราทุกคนสามารถทำตัวโปร่งใสได้อย่างแก้ว
คำว่าคอรัปชั่นคงไม่มีเนอะ
ถ้ามีบางสิ่งบางอย่างที่แข็งมากระทบ
ถ้าแก้วไม่แตก คงมีรอยร้าว
ซึ่งสามารถแทนได้กะการกระทำต่อบุคคลอื่น
ถ้าเราทำดีก้อดีไป แต่ถ้าเราทำร้ายเค้า
จิตใจความรู้สึก ของเค้าคงไม่ต่างจาก แก้วที่มีรอยร้าว
ประโยชน์ของแก้วขึ้นกะอะไร คงขึ้นกะสิ่งที่ใส่ลงไป
ถ้าใส่นมกินแล้วคงแข็งแรง แต่ถ้าใส่เหล้ากินแล้วคง เหอะๆ
จะเปรียบได้กะอะไรดีล่ะ คงเปรียบได้กับ
ความรู้สึกที่มีให้กัน ถ้าเราหมั่นคงใส่ใจดูแลกัน
คงเหมือนกับแต่งเติมมิตรภาพให้เกิดขึ้นในใจคนสองคน
แต่ถ้าเราได้แต่ใส่ร้ายป้ายสี สิ่งเหล่านั้นจะบั่นทอน
และทำให้ทุกๆอย่างแย่ลงไป โดยเฉพาะกับคนที่ใส่ร้ายป้ายสีมัน
ชอบกลอนบทนี้ อยู่บนข้างแก้วที่แฟนคนแรกให้มา
ll ll
ll ll
ll ll
ll แก้วใบนี้มีไว้ไม่ธรรมดา ll
ll น้ำอะไรใส่ลงมาพาสุขสันต์ ll
ll ถ้าใส่นมดื่มไปแข็งแรงพลัน ll
ll ใส่น้ำหวานเพื่อนรักมั่นไม่เสื่อมคลาย ll
ll ใส่น้ำส้มรักนี้จะสดใส ll
ll ชามะนาวใส่ลงไปรักสุขสันต์ ll
ll มั่นใส่ใจในความรักก้อแล้วกัน ll
ll ใส่น้ำใจลงไปนั้น รักยั่งยืน ll
ll ll
ll ll
ll ll
ll=======================ll
ใจคนคงเหมือนแก้วมั้ง ประโยชน์หรือโทษก้อขึ้นกะสิ่งที่ใส่ลงไป
เราคงต้องเลือกว่าจะทำไงในการอยู่ร่วมกะคนอื่น
จะคอยใส่ใจ รักษาน้ำใจ ดูแลกัน ให้สิ่งดีๆแก่กัน
หรือจะไม่รักษาน้ำใจกัน อิจฉา ใส่ร้าย ใส่คนอื่น
เพราะไม่ว่าเราจะใส่อะไรลงไป สิ่งๆนั้นคงย้อนกลับมา
หาเราเอง
.........................................................................................................................
เมื่อสองวันก่อนไปเปิดเมล์เก่าๆอ่าน
ก้อจำได้ตอนทำกรรมการบัณดิด เพื่อนๆบอกมาแล้ว
ว่าชื่อภาษาอังกิดของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยของเรา
ไม่ช่าย Chulalongkorn University
แต่เป็น UNIVERSITY OF PRINCE CHULALONGKORN
เปนความรู้ใหม่ๆของคนที่เข้ามาอ่านสินะ
ไงก้อขอให้ช่วยๆบอกต่อๆกันด้วย
อันนี้จิงยืนยัน May 12 ความรู้สึกนี้เมื่อตอนปีหนึ่ง ผ่านมาแระหกปีเต็ม กะการเอนฯติด นานมากกกก นานมากจิงๆๆๆ แต่ทุกๆอย่างยังคงฝังอยู่ในหัวจิงๆ วันนี้เจอจูนเพื่อนรักบนรถเมล์ แปดสี่ตอนขากลับ ได้คุยถึงข่าวคราวเพื่อนๆแต่ละคน กลับมาเปิดสเปซน้องแจนอ่าน เรื่องเอนฯ เหอะๆยังจำวันนั้นได้ดี จำได้ไม่เคยลืม ตอนนั้นเปนแคชเชียร์อยู่ที่ 7-11 สาขาวงแหวน กาญจนาภิเษก ได้มีโทรสับโทรไปหาเราที่ร้าน พอได้รับ ก้อได้ยินเสียงเพื่อนจูนคนนี้แหละบอกว่า ธนา ผลเอนออกแล้วได้ที่ไหน เรา ตี๊ พิชญ์ กุ๊ก ได้จุฬาทั้งหมด ทั้งกลุ่มอยู่จุฬากันหมดเลย นอกจากจูนที่อยุ่วิดยา ที่เหลือก้อวิดวะ ตายล่ะพึ่งหกโมง ออกจากงานสี่ทุ่มจะได้ดูไหมเนี่ย ไม่อยากให้ใครดูให้ เพราะรู้ว่ายังไงก้อได้ที่ไหนแน่ๆ ก้อคะแนนเล่นเกินมาเปนร้อยคะแนนขนาดนั้น ไม่มีอารมทำงานเลย จนกระทั้งพี่หัวหน้างานสังเกตุเหนเลยถาม ป๊อปเปนไร ผลเอนออกพี่ ได้ที่ไหน ยังไม่รู้เลยพี่ กะลังอยากดูมาก ท่าทางไม่มีรมทำงาน งั้นกลับไปดูเหอะเด๋วทางนี้จัดการให้ มีข้อแม้ถ้าติด ข้าวหนึ่งมื้อนะ โอเคเลย พุ่งนี้สั่งข้าวร้านตรงข้ามไว้เลยพี่ กลับมาถึงที่บ้านตกใจว่าไมเลิกงานเรว ก้อบอกผลเอนออก เล่นเอา แม่ ยาย อี้ ตามเรามาที่หน้าคอม พอเปิดออกดู ยิ่งกว่าลุ้นไพ่อีก ใช้มือปิดจอคอม แล้วค่อยๆเปิดทีละตัว เหอะๆๆๆ สรุปแล้วก้อติด ก้อแหกปากลั่นบ้านเลย ฮ่าๆๆๆๆ โทรไปบอกเพื่อนจูนที่รัก ว่าคงมีเพื่อนเรียนคณะเดียวกันแล้ว หันมาเจอหน้าแม่ เหอะๆๆๆๆๆ อ้าวไม่ติดหมอหรอ ไหนว่าคะแนนถึง ปีนี้คะแนนขึ้นอ่ะแม่ เลยติดอันดับสอง แต่ช่างเหอะอยากเรียนอันนี้มากกว่า แต่ความจิงเลือกหมอก้อติด แต่ไม่เลือกเลยซักอันดับ เพราะคิดว่ามันไม่ช่ายสำหรับเรา แล้วทุกอย่างก้อดำเนินต่อไป ไม่มีการเลี้ยงฉลองที่เราสอบติดเลย อาจะเปนเพราะทุกคนชินกะการเรียนเราแหละว่าไม่เคยทำให้ผิดหวัง เวลาก้อหมุนมาเรื่อยๆ เรื่อยๆ จนช่วงสอบกลางภาคเทอมแรก ความรุ้เปนแบบ อยู่คนเดียว เดินคนเดียว ปรับตัวไม่ได้ เหมือนฝนกะลังจะตก ฝนตก เดินตากฝนเดียวดาย ผจญชีวิตเดียวดาย แต่อยู่ๆก้อมีเสียงๆนึงเข้ามาให้หูเรา ขณะเดินหง่อยๆอยู่คนเดียวที่ใต้ตึกไซน์ เปนเสียงที่คงไม่ลืม เสียงที่ทำให้เราสู้จนมีวันนี้ และตอบแทนกะมันอย่างคุ้มค่าที่สุด รักที่สุด พยายามส่งต่อความรุ้สึกดีๆนี้ ต่อไปให้น้องรุ่นอื่นๆ อย่าเตมกะลังที่เราจะมี เสียงนั้นพูดว่าอะไรหรอ พูดว่า "น้องอยู่บ้านคิดส์ช่ายมั้ยคะ" May 10 ความเป็นเราธนา อมรชัยพิริยะกุล
ชื่อและนามสกุลจิงที่มีมาตั้งแต่จำความได้
ดีต้องที่ชื่อทุกคนจำได้ง่าย แต่นามสกุลเหอะๆยาวเกิ๊น
ธวัชชัย
เป็นชื่อในใบเกิดที่พึ่งรู้ชื่อนี้ได้ไม่นานนัก
陈福财 (chen fu cai)
เฉินฟู๋ช่าย ชื่อจีนที่เหล่าซือ(คุณครู)ตั้งให้
เฉินเปนแซ่ ฟู๋ แปลว่าความสุข ช่ายแปลว่าเงินมั้ง
ตามที่เหล่าซือบอกมา
MIT
มหาวิทยาลัยเบอร์หนึ่งของโลกด้านที่เราเรียนแระ
อยากไปเรียนที่นั่นมากกก จะมีปัญญามั้ย
ถั่วเหลือง
พืชต้นเล็กๆอายุสามเดือน แต่มีค่ากะเรายิ่งชีวิต
ทำให้รู้ว่าสิ่งเล็กๆที่หลายคิดคิดว่าไม่มีค่าอะไร
ก้อมีผลต่อปริญญาใบที่สองของเราอย่างยิ่ง
บ้านคิดส์
บ้านรับน้องที่คนอื่นๆอาจมองว่าเล็กๆธรรมดา
แต่คนในบ้านเรารู้ว่ามันพิเศษสุดๆ พิเศษไงหรอมันอยู่ที่ใจ
อยากรู้ต้องมาอยู่เอง จิงมะ
ฝ่ายเครื่องดื่ม (มึนเมา)
หน้าที่ปีนี้ที่รับผิดชอบทำกะป๋อมแป๋ม
มันมีไว้สำหรับเราจิงมะป๋อม
ผู้ร้าย
มันคือตัวเรา เพราะผู้ชายดีๆมันมีแค่ในนิยายยยย
แต่ก้อไม่เคยเสแสร้งคิดไงก้อเปนงั้น ไม่โกหกตอแหล
ถึงร้ยยังไงแต่ก้อรักนะ
คนน่ารัก
มักจะน่าเข้าไป แซบ！！！！
想 เสี่ยง
วันนี้คำนี้ติดตรึงใจเราจิงๆ หลิวเหล่าซือถามว่าคำนี้แปลว่าอะไร
ไม่ใครรู้เหล่าซือเลยถามว่า 心 ซิน แปลว่าอะไร
ก้อตอบไปว่าหัวใจ ข้างบนคือเธอ
เธออยู่บนใจชั้น จะหมายถึงอะไร
ณ ตอนนั้นหน้าของตัวอักษรภาษาอังกิดตังนึงก้อลอยมา
แล้วทำให้เราตอบไปว่า คิดถึง
ซึ่งเหล่าซือบอกว่าช่าย
ก้อคิดถึงจิงๆๆอ่ะแหละ
..........................................................................................................................................
^^ ^^ ^^ ^^ ^^ ^^ ^^ ^^ ^^ ^^ ^^ ^^ ^^ ^^ ^^ ^^ ^^ ^^ ^^
เบื่ออ่ะเบื่อคนบางคนในชีวิต เบื่อคนแบบนี้ เจอมาหลายคนแระ
ที่ต่อหน้าพยายามทำตัวดีๆๆ เป็นสุภาพบุรุษต่อหน้าคนอื่น
แต่ลับหลังโกหก ตอแหล มากมาย
แต่คนอื่นๆคงรู้แค่เรื่องราวต่อหน้าแล้วก้อเชื่อหรือไว้ใจเค้า
แต่ทีกะเรา เราเป็นคนตรงๆ โผงผ่างตลอด
คิดไรก้อแสดงออกมาทำทุกอย่างเปิดเผย
แต่จิงใจกะทุกคน ไม่มีปิดปัง
ไม่มีโกหก ตอแหล หรือทำตัวให้น่ายกย่อง
แต่สังคมรอบข้างกลับมองคนอย่างเรา เชี้ยๆ
แต่พวกตอแหลพวกนั้น กลับถูกยกย่องว่าเปนคน ดี
ถุย ชีวิตจิงๆ
May 09 แดดร้อนๆ อากาศร้อนๆ แต่ชีวิตยังเหมือนเดิมกะลังจะหมดหน้าร้อนหรือไร ถึงได้ร้อนส่งท้ายขนาดนี้
นั่งเฉยๆยังร้อนได้ ร้อนๆๆๆๆๆ
ร้อนแบบว่าเหงื่อออกแต่ไม่ระเหยอีกกก
แสดงว่าความชื้นในอากาศก้อสูง เหนอะตัวไปหมด
..............ไม่ชอบเลย..................
ยิ่งวันนี้ไม่ได้ไป ม ยิ่งแย่ใหญ่
ปกติไป ม ไปนั่งเปิดแอร์ที่แลปเยนสบายใจเฉิบได้
แต่วันนี้ได้แต่ตระเวนไปบ้านน้องๆเพื่อสอนพิเศษหาตัง
แต่ละบ้านก้อไม่มีด้วยซิ แอร์ เห้ออออออออออ
หวังหน้าฝนที่กะลังจะมาถึงคงทำให้เยนชุ่มฉ่ำใจมากกว่านี้
(แต่อย่าตกหนักมาก เด๋วถั่วชั้นตายหมด)
คนที่อยู่ประเทศเมืองร้อน ก้ออยากจะหนาว
คนที่อยู่แทบเมืองหนาว ก้ออยากร้อน
คนผิวคล้ำ ก้อชอบ ญ ผิวขาว สวยๆๆ
คนผิวขาว ก้อชอบ ญ ผิวคล้ำ หน้าเหยๆ ซึ่งเหนได้ทั่วไปตาผับ
ขาหมูจิงๆๆๆ
ตื่นนอน
ทำธุระส่วนตัว
ออกจากบ้าน
ไป ม
ทำทีซิส (ดูแลถั่วแระน้อยๆ)
กินข้าว
นั่งอ่านหนังสือ เปเปอร์
บางวันก้อมีสอนพิเศษเข้ามา
บางวันก้อต้องไปบ้านคิดส์
เส็ดแล้วหาข้าวกิน
กลับบ้าน
ทำความสะอาดบ้าน
บางวันต้องซักผ้า รีดผ้า
เปิดคอม
ดูทีวี
เม้า
ปิดท้ายวันก่อนปิดคอมด้วยดอท
อ่านหนังสือ
นอน
ในที่สุดก้อหมดวัน
วันนึงๆทำไรเยอะแยะไปหมด
แต่ก้อเรื่องเดิมๆวนอยู่เดิมๆ
แต่ที่สำคัญคือ ต้องเปนงี้เจ็ดวัน
ไม่หยุดพัก.....................เห้อ
อยากนอนตื่นสายบ้าง ก้อไม่ได้
ไม่สบายแต่กิจวัตรทั้งหมด ก้อหยุดไม่ได้
นี่น้าชีวิตเรา ที่ต้องสู้ต่อไป
ถึงจะหนักแค่ไหน มีกะลังใจดีๆๆตลอดมา
ก้อผ่านมันไปได้อยู่แล้วววว
ขอบคุณกะลังใจเหล่านั้นทั้งหมด
คำศัพท์ใหม่ในชีวิต
ยอก คืออะไรที่มันแย่ๆเรียนว่ายอก
แซบ คือทุกสิ่งอยากที่เราจะทำโดยมีผู้อื่นเปนผู้ถูกกระทำ
เช่น น้องของแซบลูกชิ้นน้องนะ (กิน)
น้องคนนั้นสวย น่าแซบว่ะ (จีบ)
ฮ่าๆ
May 08 คิดอะไรของเมิงงงงงงงงกาลเวลาผ่านไปสามปีกว่าเกือบๆสี่ปีแระ
เป้ใบเก่งสีน้ำเงินก้อเริ่มเจ๊งไปตามกาลเวลา
เมื่อวานได้เหนเป้ใบนึงถูกใจมากๆๆเลยไปถามราคา
พี่ๆเป้ใบนี้ราคาเท่าไหร่
คนขายหน้าตาพม่าๆหน่อยพูดสำเนียงอีสานว่า
สองร้อยเก้าสิบ
ลดหน่อยได้ป่าวพี่ถูกใจ
ลดไม่ได้จิงๆได้กำไรใบนึงยี่สิบบาทเอง
น้าๆพี่นะลดหน่อยถูกใจจิงๆอ่ะ
เอาไปสองแปดแล้วกันน้อง
พี่อ่าลดสิบบาทเองหรอ
อ่ะๆพี่ให้เต็มที่สองเจ็ด
สองสี่ละกันพี่มีเงินพอแค่นี้อ่ะ อยากได้จิงๆ
ไม่ได้น้องสองสี่นี่พี่ขาดทุนนะ
น้าๆๆๆๆพี่น้าๆๆๆอยากได้ๆๆๆๆ
คนขายหน้าตาพม่านิ่งเงียบไปซักพักแล้วหันไปถามพี่อีกคน
ท่าทางจะเปนเจ้าของร้าน
น้องเค้าขอสองสี่ได้ไหม
ได้ๆให้น้องไปเหอะ
โว้ววววในใจเราคิดว่าแฮะๆๆสบายตูยังต่อเก่งเหมือนเดิม
เลยหยิบเงินให้เค้าไปสองร้อยสี่สิบบาท
ซื้อไปให้ลูกหรอคะ
ไอ้คนขายหน้าตาพม่าพูดสำเนียงอีสานกะเรา
อึ้ง...........................อึ้ง..............................อึ้ง
เออหน้าตาอย่างกูนี่ดูมีลูกแล้วหรอ
กระเป้าเป้วัยรุ่นคนใช้ก้อน่าจะซักสิบห้าอัพ
ถ้าลูกกูอายุขนาดนั้น กูจะอายุเท่าไรหว่า
เหอะๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
คิดไรของมึงว่ะ
ย้อยกลับมาดูตัวเอง
วันนั้นใส่เสื้อเชิ้ตสีส้มกางเกงสเลคสีดำ
รองเท้าหนัง สะพายกระเป๋าโน๊ตบุค กะกะเป๋าใส่หนังสืออีกใบ
ยอมรับว่าไม่ได้โกนหนวด
แต่มึงมองกูแก่ได้ขนาดดนั้นเลยหรออออออออออ
สาดดดดดดดดดดดดดดดด May 07 บางสิ่งที่อยากลืมเรากลับจำบางสิ่งที่อยากจำ เรากลับ ... ลืม
บางสิ่งที่อยากลืม เรากลับ ... จำ
คนเรานี้คิดให้ดีก้อน่าขำ
อยากจำ ... กลับลืม
อยากลืม ... กลับจำ
โดยเฉพาะเรื่องของหัวใจ
มันลืมอยากเสียจิงๆ
นานแค่ไหนแล้วนะ หกปีได้แล้ว
ก้อยังคงรักยังคงห่วงใยและผูกพัน
ไม่เคยเปลี่ยนเลย
เจอทุกทีใจก้อยังเต้นไม่เปนจังหวะทุกที
เห้ออออออ
เมื่อไหร่จะลืมมันซักที
เห้ออออออออออออออ
ชอบคำๆนี้จากหนัง ม สาม ปีสี่
คนเราถ้ารักแล้ว มันเปนเพื่อนไม่ได้หรอก บางสิ่งที่อยากลืมเรากลับจำจากเหตุการ์ที่เกินขึ้นสองสามวันก่อน
หัวใจดวงนึงที่หายไปของเรา โทรกลับมาคุยด้วยนำเสียงเส้าสร้อย
ถามไปถามมาก้อเพราะไม่สบาย และก้อกะลังเสียใจกะหัวใจของเขา
แล้วก้อกลับมาพักพิงที่เดิม ที่ที่ทุกครั้งมองกลับมายังอยู่กะเค้าตรงนี้
และแน่นอนพอสบายใจแล้วหัวใจดวงนั้นก้อจากไป
เหลือไว้เพียงความรู้สึกไว้ที่ถังขยะใบกลมคนนี้
มีประโยคบางประโยคที่เราไม่เข้าใจ
ว่าคนอื่นๆพอเลิกรากันเค้าก้อจะจบลงแค่นั้น
แต่เรา เราเราไม่เคยกลับลืมมัน ทุกๆคนที่เคยรักเค้าก้อยังเปนหัวใจของเราอยู่
อยากจะลบๆออกไปบ้าง อยากจะลืมๆมันไปบ้าง
แต่ทุกอย่างยังชัดเจนอยู่ในใจเรา
มันเลยไม่เคยมีซักวันที่จะลืมเลือนหายไป
ทำไงดี ทำไง ถึงจะหลุดออกไปจากความทรงจำเล่านี้
ถึงจะเริ่มต้นความรู้สึกไหม่ๆกะใครซักคน
ต้องทำไงเนี่ยยยยยยยยยยยย
ยากจัง - -
ชอบคำๆนี้จากหนัง ม สาม ปีสี่
คนเราถ้ารักแล้ว มันเปนเพื่อนไม่ได้หรอก
เหอะๆ May 05 Blog นี้ มี สอง อา รมณ์เมื่อสองวันก่อนมีฟอเวิดเมล์เมล์นึงส่งมา้เรา
เหมือนๆกะว่าเราเคยได้แล้วแต่เราก้อลบมันทิ้งไป
แต่คราวนี้สิ่งที่น้องกิ๊ฟน้องสาวตัวกลมส่งมา
กลับทำให้อ่านแล้วรู้สึก.... .... .... โดน
ฟอเวิดเมล์นี้ไม่มีไรมากมายนอกจากรูปและประโยคใต้รูป อย่างละสิบสองชิ้น
คงไม่ได้เอารูปมาไว้ในสเปซนี้ แต่ชอบสิบสองประโยคนี้มากมาย
จะรู้ว่าโลกนี้มันกว้างใหญ่ ... ก้อต่อเมื่อ เราได้ออกเดินทาง
จะรู้คุณค่าของอะไรซักอย่าง ... ก้อต่อเมื่อ เราเสียมันไป
จะรู้ความหมายของคำว่าฟ้าหลังฝน ... ก้อต่อเมื่อ เราผ่านพ้น มันมาได้
จะรู้ว่ามีเรื่องอีกมากมาย ... ถ้าเราเปิดใจ ยอมรับฟัง
จะรู้ว่าในหนังสือมีอะไร ... ก้อต่อเมื่อเราได้ลองเปิดอ่าน
จะรู้เวลาของดอกไม้บาน ... ก้อต่อเมื่อเราเฝ้าตาม มันอยู่อย่างนั้น
กว่าจะรู้ว่าเสัยงหัวเราะมันมีค่า ... ก้อต่อเมื่อเราเสียน้ำตา ในสักวัน
จะรู้ความในใจของกันและกัน ... ก้อต่อเมื่เรา พูดมันออกไป
จะรู้อะไรที่เรียกว่าคิดถึง ... ก้อต่อเมื่อในความคำนึง มีใครสักคน
จะรู้ความหมาย ในคำว่ารัก สักหน ... ก้อต่อเมื่อมีใครบางคน ให้หวั่นไหว
จะรู้ว่าค่ำคืนนี้ไม่เงียบเหงา ... ก้อต่อเมื่อ ทุกเรื่องเล่าได้มีโอกาสบอกไป
จะรู้ว่าทุกคำพูดหมดความหมาย ... ก้อต่อเมื่อคนๆนั้น ไม่อยู่ให้บอก
เหอะๆกว่าจะรู้คุณค่าของอะไรซักอย่าง เราต้องเสียมันไปก่อน
นี่แหละคือนิสัยของคน ทำไมนะ ทำไม
คงเปนเพราะยิ่งอยู่ใกล้ เหมือนเส้นผมบังตามั้ง
ทำให้เราไม่เหนค่าของมัน แล้วในที่สุด ก้อต้องมานั่งเสียใจ อยู่คนเดียวเห้อออ
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
อีกเรื่องคือเมื่อคือนั่งคิดถึง คิดเรื่องราวเกี่ยวกะความรัก
คำๆนี้แหละที่ใหทั้งความสุขใจอย่างล้นเหลือ หรือทุกข์อย่างแสนสาหัส
เราคิดๆดูว่าจะมีซักทางไม๊ ที่จะรักอย่างมีความสุขอย่างเดียว
คิดๆไป ก้อคงเป็นรักแบบที่มีให้กะซวงมั้ง
เราก้อแค่รัก รักมาก ก้อแค่อยากดูแล อยากเหนเค้ายิ้ม แค่นั้น
รักโดยไม่หวังที่จะได้ครอบครอง
ถ้าเค้าไม่รักก้อไม่เปนไร ก้อเสมอตัว แต่ถ้าเค้ารักคงดีไม่น้อย
แค่ได้อยู่ข้างๆได้ดูแล ได้เหนเค้ายิ้ม ได้เหนเค้ามีความสุข
ได้ช่วยเหลือเค้า ได้อยู่ดูเค้าอยู่ห่างๆ
พอแล้วแหละ พอแล้วจิงๆ
ถ้ามีโอกาสจะรักใครซักคน ของเปนอย่างนี้ดีกว่า
ขอตัดความอยากเปนเจ้าของออกไป
จะทำทุกอย่าง เพื่อวันข้างหน้าจะได้ไม่มองมาด้วยความเสียดาย
ที่เรายังไม่เคยดูแลเค้าเลย
ทุกวันนี้แค่ได้อยู่เพื่อเค้า ได้ดูแลเค้า ก้อพอแล้ว
May 03 ความคิดของคนไทยวันนี้เช้าตื่นมาแปดโมงครึ่งนั่งรถไปเรียนภาษาจีนตามปกติ
นั่นสัปหงกริมหน้าต่างบนรถสายเจ็ดจนถึงป้ายคลองถม
หลังจากโด๊ปซาลาเปาหนึ่งลูกจาก เจ็ด สิปเอ็ดแล้ว
ก้อเข้าไปนั่งเรียน พอช่วงพักก้อเดินไปห้องน้ำเอามือล้วงกระเป๋าปุ๊ป
พีซีทีโทรสับชั้นดี ช้านอยู่ไหนนนนนน
ลองโทรเข้าดู ติดแต่ไม่มีคนรับ สามครั้งติด
โล่งคงลืมอยู่บ้านไม่เปนไร เที่ยงเรียนเส็ดก้อไปสอนพิเศษต่อ
สอนเส็ดบ่ายสาม ลองโทรเชคอีกรอบ
เวงคราวนี้มีคนรับ คุยไปคุยมา เราทำหล่นบนรถเมล์สายเจ็ดนั้น
คุยแระนัดกะกระเป๋ารถให้มารับกลางทาง
พอได้กระเป๋ารถก้ออบรมยกใหญ่ ว่าคราวหลังตรวจดีๆๆ
เราก้อได้แต่ ขอบคุณครับ ขอโทดครับ ครับๆๆๆไปตามเรื่อง
จนกะลังจะลงกระเป๋ารถเมล์ถามว่า เลขท้ายสามตัวโทรสับเราอ่ะเบออะไรจะเอาไปซื้อหวย！！！
น่านนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน
ไม่พ้นจิงๆๆๆกะเรื่องนี้ จะบ้าตายเลยบอกไป สาม เก้า เก้า ครับ
เฮ้อออออออออออ
ลองมานั่งนึกๆๆดูเมื่อวันพฤพึ่งคุยกะป๋อมไปว่า
การศึกษาไทยห่วย ก้อคงเพราะความคิดแย่ๆอย่างนึงของคนไทยคือ
เรียนต้องเรียนเก่งๆ คนที่เรียนเก่งๆ จะได้สบายทำงานในห้องแอร์
เปนเจ้าคนนายคน ได้เงินเยอะๆๆๆๆๆ จะได้ไม่ลำบาก
ตอนแรกเราก้อคิดงี้ พอมาฟังดร สรรเสริญ จำปาทอง
อาจารย์ที่ดูแลเราฝึกงานพูดว่า เรียนสูงๆๆจะได้ทำงานสบายขึ้นจิงหรอ
พวกเจ้าคนนายคน หรือตำแหน่งสูงๆทำงานสบายกว่าพวกพนักงานทั่วไปหรอ
จิงๆไม่เลยยิ่งเรียนสูง ยิ่งตำแหน่งใหญ่โตเท่าไหร่
ความรับผิดชอบยิ่งใหญ่โตไปด้วย พวกพนักงานทำงานพลาด
อาจเสียหายไม่เท่าไหร่ ถ้าผู้บริหารทำงานพลาดสิ บริษัทนั้นๆคงแย่
ยิ่งเปนผู้บริหารที่เค้าจ้างมา ทำกำไรไม่ได้ตามเป้า ก้อโดนไล่ออก
หรือลูกน้องทำไรพลาดก้อต้องแสดงความรับผิดชอบหนักกว่า
ดังนั้นยิ่งเรียนสูง ยิ่งได้เปนเจ้าคนนายคน ยิ่งลำบากต่างหาก
พวกที่เรียนเก่งๆพ่อแม่จะให้ทำงานไร หมอครับ วิศวะครับ
เพราะอะไรเงินดีได้เงินเยอะ ลองสังเกตุดูอาชีพไหนได้เงินดี อาชีพนั้นคนจะแห่ไปเรียน
แต่ลืมอะไรไปหรือป่าว อาชีพที่จะขับเคลื่นให้เดกในประเทศนี้มีความรู้คือ .... ครู
แล้วครูเนี่ยเงินเดือนเท่าไหร่ เคยถามเพื่อนที่เปนอัตราจ้างที่รร มัธยม บอกได้แปดพันกว่าๆ
เคยถามอาจารย์ที่จบ ป เอก จากอเมกาที่พึ่งทำงานในจุฬาได้แค่หมื่นเจ๊ด
เหอะๆยิ่งมีความคิดว่าต้องได้เงินเยอะๆอีก ไอ้หน้าไหนจะอยากทำ
พอที่เรียนครุ มีสักกี่คนที่อยากเค้าจิงๆ หรือเพราะคะแนนเอนถึง
ไม่ต้องพูดถึงมหาลัยปิด มหาลัยเปิดที่ไม่คัดเด็กหลายๆมหาวิทยาลัย ก้อมีคณะหลักคือ ครุ
ฮ่าๆจากที่เลยรู้ ครูจบจากมหาลัยปิดที่คัดเลือกเอาคนที่คะแนนสูงๆเค้ามีทั้งหมดปีละเกือบๆสองพัน
แต่มีครูจบจากมหาลัยเปิดทัวไป ซึ่งบางแห่งไม่ต้องเค้าเรียนไปสอบเอาก้อได้ทั้งหมด เกือบหมื่น
แล้วกระจายสอนอยู่ในทุกแห่งหนของประเทศ
แล้วจะเอาคนที่มีความรู้ที่ไหนมาสอนเด็กอ่ะ อาชีพที่แปลว่าหนักอันทรงเกียรตินี้
ถูกความคิดแย่ๆในสังคมไทยทำมันตกต่ำลงตกต่ำลง
ครูบางท่านก้อมองแต่จะหาเงินจนไม่ตั้งใจสอนในห้อง
แล้วบอกให้เด็กไปตามเรียนกะเค้าที่ๆเค้าสอนพิเศษอีก
เห้อออออ ถึงจะบอกว่าเงินน้อยแต่ก้อไม่น่าทำอย่างนี้
แล้วประเทศเราจะสู้ประเทศอื่นๆซึ่งเค้าให้ความสำคัญกะอาชีพครู ได้เยี่ยงไร
แก่เนอะแม่งมานั่งบ่นเชี้ยไรเนี่ยยยยย ฮ่าๆๆๆ
แต่เพราะเราคิดงี้แหละ เราถึงอยากเปน ครู
เราอยากได้ ในสิ่งที่เราไม่มีหลังจากหายไปราวสี่เดือนก้อกลับมาเขียนอีกครั้ง
แรงบันดาลใจที่มาเขียนเที่ยวนี้มีสองสามอย่าง
อย่างแรกบ้านคิดส์ เขียนสเปซทุกครั้งที่คิดถึงบ้านคิดส์
อย่างที่สองไปอ่านสเปซน้องคนใหม่ที่พึ่งรู้จักไม่นา แต่สนิทกันเรวเหลือเชื่อ
เพราะมีไรที่คล้ายๆกัน แล้วรู้สึกดี
อย่างที่สามก้อเรื่องที่ไม่ได้ระบายออกมาเยอะแยะเหลือเกิน
คิดอยู่หลายครั้งว่าจะเขียนอะไรให้คนที่มีอ่านรู้สึกถึงเรา
รู้สึกถึงความรู้สึกที่เรามี รู้สึกเข้าใจเรา และบางครั้งก้ออยากให้ได้ สาระ กลับไปบ้าง
ครึ่งปีแล้วสิ ไม่สิเจ็ดเดือน เจ็ดเดือนสำหรับการอยู่คนเดียว
สองสามเดือนแรกยอมรับว่าแทบตายว่าทำไมหายไป
รู้สึกแย่ๆ เคว้งคว้างงงงไปหมด รู้สึกว่าเราอยู่ตัวคนเดียวบนโลกนี้หรอ
ตอนนั้นคิดว่าช่ายแน่ๆเราอยู่ตัวคนเดียว ไม่มีใครรักหรือสนใจเรา
บางครั้งคิดเลยเถิดว่าเราคงหมดค่าไร้ความหมายกะเค้าแล้ว
เราให้ทุกอย่างที่เราสามารถทุ่มเททุกอย่างไป แต่สุดท้ายเค้าคงไม่เหนมัน
ผ่านเข้าสู่สี่เดือน ห้าเดือน หรือครึ่งปีกว่าเค้าจะค่อยๆหายไปจากชีวิตเรา
จนมาถึงเดือนที่เจ็ดไม่ได้คิดแล้วแท้ๆ เมื่อวันจันที่ผ่านมาไปคาราโอเกะ
ร้องไปร้องมา เหอะๆคิดถึงว่ะ
แล้วในที่สุดความรู้สึกที่ว่า อยากมีแฟนก้อกลับมาอีกครั้ง
ประกอบกับโดนอาจารย์ที่เรานับถือที่สุด เปนแบบอย่างว่าถ้าเราเก่งอยากเก่งเหมือนเค้า
อบรมตือนสติเรา รู้แหละว่าเค้ารักและหวังดี
พยายามเตือนให้เราเอาใจใส่กะหน้าที่เรามากกว่านี้
แต่คำพูดเค้าเปนคำพูดที่เรา เกลียดที่สุด คือผิดหวังในตัวเรา
ได้แต่นั่ง ร้องไห้ ร้องไห้ และร้องไห้
เวลาแบบนี้อยากมีใครซักคนหันกลับไป
มันไม่มี ........... เห้อ
กะคนบางคนเค้ามีแต่ก้ออยากเปนอิสระ
บางคนไม่มีเหมือนเราแต่ก้อพยายามค้นหามัน
ไม่ช่ายแค่เรื่องความรัก ในชีวิตทุกคนแหละคงมีอารมนี้
อยากได้ ในสิ่งที่ตัวเองไม่มี
บางคนพ่อแม่คอยดูแลก้อหาว่าจู้จี้
แต่บางคนต้องอยู่คนเดียวก้ออยากได้พวกท่านมาอยู่ด้วย
บางคนพ่อแม่พยายามส่งให้เรียนพิเศษ แต่ก้อดื้อแระต่อต้านว่าไม่อยากเรียน
บางคนแทบจะไม่มีเงิน แต่ก้ออยากเรียนเหมือนคนอื่นๆเค้า
บางคนทำงานหนักเจ็ดวันอยากมีวันหยุดกะเค้าบ้าง
แต่คนที่ว่างงานก้ออยากได้งานทำเพื่อเลี้ยงชีพ
คนจนแทบจะไม่มีอันจะกิน ก้ออยากได้เงินเพื่อให้ชีวิตสบายกว่านี้
แต่คนรวยมีเงินกินใช้ ก้อพยายามไขว่คว้าหาความอบอุ่นเหมือนที่คนนบางคนมี
บางคนมีคนรักคนห่วงใยมากมาย แต่ก้อรำคาญ
แต่บางคนไม่ค่อยมีใครสนใจ ก้อพยายามทำตัวให้ดีเด่นออกมา
ชีวิตคนเราถ้าตัดคำว่าอยากได้อยากมีได้คงจะดีเนอะ
คงจะมีความสุขมากกว่านี้
อยากตื่นมาวันพุ่งนี้แล้วได้รู้จักคำว่าพอดี มีความสุขในสิ่งที่เปนอยู่นี้
รู้นะว่ามันพอดีแล้ว แต่ความอยากก้อทำให้ทุกข์มาอีกเรื่อยๆ
ตอนนี้ชีวิตเราคงมีความสุขถ้า แม่กลับมาอยู่ด้วย
รู้ว่าแม่ทำหน้าที่ลูกของแม่ในการดูแลตาอยู่
แต่วันที่แม่ไปไม่ได้ยินเสียงแม่บ่นด่า ก้อคิดถึงง
จากที่ไม่ค่อยได้กอด ไม่ค่อยได้ดูแลท่านหรือทำตัวเปนลูกที่ดี
แต่เด๋วนี้ทุกครั้งที่แม่กลับมาก้อต้องกอดแม่ซักครั้งนึง
และคงจะทำให้แม่เหนว่าลูกคนนี้แม่ไม่ต้องห่วงแล้วเพราะลูกคนนี้แกร่งพอที่จะดูแลตัวเองได้
อยากมีใครซักคนมาอยู่ข้างๆเวลาต้องการ
ถึงแม้จะมีน้องสาวมากมายแต่ก้อไม่มีใครที่พร้อมจะอยู่กะเราซักเท่าไหร่
แต่จะมีไม๊คนนั้น
อยากเรียนให้จบอยากให้ ทีซิส ช่วงต่อไปราบรื่น ขอให้เปนอย่างนั้น
สุดท้ายนี้ขอบคุณ แพท ป๋อม สำหรับแรงบันดาลใจดีๆที่ทำให้มาเขียน
ขอบคุณต้น โอม หนุ่ม เพียว วิด นัด พิ้งกี้ แพท มุก ป๋อม และคนอื่นๆที่ทำบ้านกันปีที่แล้ว ที่ยังรักกัน
ขอบคุณน้องสิงห์ ปิ่น เปิ้ล ลูกตาล ไนซ์ กวาง ทราย น้ำ เอิร์ท กวาง น้อง และน้องๆทุกคนที่ยังทำให้บ้านคิดส์มีต่อไป
ขอบคุณจอย ลูกตาล กิ๊ฟ โอ๋ ปอ น้อง กวาง แพท และน้องสาวที่น่ารักทุกคนที่คอยรักและห่วงใยพี่ชาย(พี่สาว)คนนี้อยู่
ขอบคุณซวง สำหรับช่วงเวลาดีๆที่คงหาไม่ดีอีกแล้ว ถึงแม้ว่าจะผ่านไปเจ็ดเดือน แต่ความรู้สึกก้อคงยังไม่เปลี่ยน
แต่ไม่เสียดายหรอกนะ เพราะช่วงเวลาสองปีที่ผ่านมาได้ดูแลซวงเต็มที่แล้ว
ขอบคุณอาจารย์ลักษ์ อาจารย์สุมิตรา ที่ยังคงให้คำแนะนำ และให้กะลังใจผมตลอดมา
ขอบคุณอาจารย์พงษ์ สำหรับบางอย่างที่ผมอยากจะเดินตาม และคำอบรมที่ผ่านมา ผมสัญญาว่าต่อไปนี้
คงขยันและทุ่มเทจนเรียบจบ เพื่อนให้อาจารย์ได้ภูมิใจ และถ้ามีโอกาสขอดำเนินรอยตามอาจารย์ในทุกเรื่อง
ขอบคุณคนจำนวนน้อยนิดที่มาอ่านเรื่องไร้สาระของเรา
ขอบคุณครับแม่สำหรับชีวิตที่ยิ่งใหญ่นี้ คิดถึงแม่มากครับ |
|
|
