| Fergy's profilePoPcOrNPhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
June 17 ถึงทุกค้นนนนนทุกคนนนนทุกคนนนนนครับ
วันที่ 24 มิ.ย. ถ่ายรูปหมู่
12 ก.ค. รับจิงงงงง
13 ก.ค. ก้อยังใส่ครุยมาม.
ยังไงถ้าสะดวกว่างวันไหน
มาถ่ายรูปกันนะครับ
ทุกๆๆๆคนเลย
ถึงพี่ๆๆๆบ้านคิดส์ครับ
วันที่ 24 บ่ายๆๆๆๆ
พี่ปุ้มจะมาถ่ายรูปกะผม
แล้วอยากรวมพี่ๆๆๆบ้านคิดส์ครับ
มาเจอกันนะครับ
น้องๆๆบ้านคิดส์
อยากให้น้องๆๆรวมบ้านมาถ่ายรูปกันนะ
นัดวันเวลามาเลยยยย
ช่วยนัดให้พี่ด้วยนะ
แล้วโทรมาบอกล่ะ
ครายจะมาวันไหนช่วยโทรมาด้วยนะ
โทรมาก่อนอ่ะจะได้นัดเวลากัน
ขอบคุณครับ
June 14 เปนแมนทำไงงงงงงงงงมีคนมาว่าเราอ่ะ
ว่าเราไม่แมนนนนน
แมนนนนทำไงว่ะ
555
เมื่อหลายสัปดาก่อน
มีน้องคนนึงมีปัญหา
เราได้คุยกะน้องเค้าจนดีขึ้น
น้องเค้าถามเรามาว่า
พี่ป๊อบคอยวิ่งแก้ปัญหาให้คนอืนไม่เหนื่อยหรอ
555ไม่เหนื่อยหรอ
เราชอบดูแลคนอื่น
คนที่รู้จักเรามาคงรู้ดีนะ
June 12 ความรู้สึกแย่ๆ งานๆๆๆ และการนับถอยหลังสัปดาห์ที่ผ่านมาชีวิตป.โทเริ่มแล้ว
สนุกดีเรียนกัน 2 คน555
ลงทะเบียน 10 หน่วยแต่เหมือนเรียน25หน่วยเลย
คือจารย์ส่วนใหญ่ไม่ค่อยสอน
แต่ให้หัวข้อไปอ่านมาใน text book
แล้วมานั่งคุยกัน แบบนี้ก้อดีไม่เครียดไม่น่าเบื่อ
แต่งานเยอะอย่างแรงงงงงง
ได้อ่านเปเปอoriginalของเมนเดลด้วย
คนที่ทำให้เรารักวิชาgenetic
อาจารย์แม่(อ.สุมิตรา)พูดไวในคาบว่า
ได้ไปเคารพหลุมศพเมนเดล
ไปดูแปลงถั่วที่เมนเดลทดลองแล้วววว
ทำให้เรารู้สึกว่าอยากไปมั่งจัง
เป้าหมายใหม่ในชีวิตต่อจากไปดูแมนยูที่โอลแทรฟฟอร์ด
กะพาคนที่บ้านไปเที่ยวเมืองนอก
555
จำทำได้เมื่อไหร่เนี่ยยยยยย
นับถอยหลังแล้วกับ 30 วันสุดท้าย
กำลังจะรับปริญญาแล้ววววว
เหมือนประสบความสำเร็จไปแล้วววทั้งชีวิตเลย
เพราะเราใฝ่ฝันมาตั้งแต่เดกๆๆตอนจำความได้
ซ้อมวันที่ 27 กะ 5
แต่ไม่ใส่ชดครุยนะ
แต่วันที่24ที่ถ่ายรูปหมู่อ่ะใส่ครุย
ครายที่ไม่ว่างมาวันจิงเพราะเปนวันธรรมดา
มาวันนี้ก้อได้เพราะเปนวันอาทิต
ดีใจจัง
พูดเรื่องวันรับปริญญาแล้วก้อมีเรื่องเศ้า
น้องสาวที่รักกะเพื่อนรัจะมาวันจิงไม่ได้
เสียใจ
โดยเฉพาะคำว่ารอดูก่อนว่าไม่มีงาน
มันเครียดไปเลยเพราะมันสำคัญนะวันนี้
เราบอกล่วงหน้าจองหน่อยไม่ได้หรอ
ว่าจะไม่รับงาน
เรื่องที่บ้านยิ่งแย่หนัก
แม่ทะเลาะอย่างแรกกะก๋ง
ส่วนนึงอาจเป็นเพราะเรา
แม่ต้องขายรถไม่มีรถใช้แล้วตอนนี้
แม่ก้อเป็นไรก้อไม่รู้อารมเสียทั้งวันหาเรื่องด่าเราทุกวัน
เราคุยดีๆๆๆเรื่องอื่น
แต่ก้อวกมาหาเรื่องว่าอยู่ได้
เรื่องหนวดเรื่องเสื้อผ้า
เรื่องอีกหลายแสนที่จุกจิก
เราไม่ชอบอ่ะ
เด่วอยากทำก้อทำเองอ่ะแหละ
ไม่รู้เลยหรอ
จะให้เราเข้าใจแม่เราเข้าใจนะ
แต่แม่เข้าใจเราไหม
จะให้เราเข้าใจแม่ฝ่ายเดียวได้ไงอ่ะ
เรื่องงานเราก้อทำนหนักกว่าทุกๆๆคนในรุ่น
วันจันถึงพุธเรียนเส็ด 4โมงก้อต้องสอนพิเศษถึง 2ทุ่ม
วันพฤ สุกก้อเรียนถึง 4โมง
เสาอาทิตสอนพิเศษเช้า บ่ายช่วยขายของ
หรือไม่ก้อขับแท๊กซี่หาเงิน
เงินที่ได้เราก้อช่วยที่บ้าน
งานบ้านกลับมาก้อทำ
แต่ทำไมหาว่าเราไม่ช่วยไม่ทำไรเลย
ทั้งๆๆที่เราทำหนักตลอด
คนอื่นว่าเราจะไม่สนใจนะ
แต่นี่แม่ทำไมเค้าไม่เหนหรอวันๆๆเราทำไร
เราอุตสาหาเวลาแบ่งเพื่อทำงาน
เรียน
ไหนยังต้องทบทวนตำรา
เหนๆๆอยู่ว่าต้องนอนดึกทุกคืน
หาว่าเล่นเนตจนดึกดื่นไร้สาระ
อารายเนี่ยยยยยย
ทำไรทุกอย่างหนักกว่าคนอื่นก้อมาว่าว่าเราไม่ช่วยทำไรเลย
เป็นลูกที่เลวววปล่อยแม่เหนื่อย
เราเนี่ยนะ
เงินก้อไม่ได้ขอสักแดง
เงินที่หาได้ยังต้องเจียดให้แม่เอาไปใช้ในเรื่องของแม่อีก
ท้อว่ะ
เนี่ยเข้าใจเราบ้างไหม
ไม่อยากอยู่อย่างงี้เลยยย
เรียนเยอะก้อหาว่าไม่ยอมแบ่งเวลามาช่วย
ชอบบอกว่าการเรียนไม่เหนื่อยสบายยย
เราเรียนไปทำงานไปเรายังว่าเรียนเหนื่อยกว่าเลย
เวลาเราอุตสาหาเวลาพักผ่อนไปดูหนังบ้าง
ก้อหาว่าเราสุขสบาย
ดีเนอะเอาให้มันทำงาน+เรียน+เครียดจนตายไปเลยเอาไหม
เราทำจนคนอื่นมองแล้วว่าแม่เลี้ยงเรามาไง
ทำไมถึงได้ขยัน เก่งนี้มีแต่คนชื่นชม
เค้าเหนบ้างไหม
เข้าใจกันบ้างเหอะ
จะไม่ไหวกะชีวิตอยู่แล้วนะ
อยากมีคนคุยด้วยให้สบายใจ
คนที่ทำให้เรารู้สึกว่ารักเรา
แต่ก่อนเคยมีนะ
น้องสาวเราเอง
แต่ตอนนี้เหมือนไกลกันเหลือเกิน
รู้สึกเหมือนว่าน้องคงไม่รักเราแล้วมั้ง
อยู่ตัวคนเดียวในโลกอีกแล้วววว
รู้สึกแย่สุดๆๆเลย June 04 การเริ่มต้นชีวิตใหม่ถ้าจะพูดถึงว่าชีวิตคืออะไร
ความสุขในชีวิตอยู่ที่ไหน
ยังม่ายรู้เลยว่าจะตอบไงดี
หลายเดือนที่ไม่ได้อัพสเปซมาเกิดเรื่องราวมากมาย
ทั้งเรื่องที่อยากจะจดจำ
และเรื่องที่ไม่อยากจะจดจำ
ชีวิตปริญญาตรีได้หมดไปแล้ววว
ปิดเทอมที่ผ่านมาได้เกิดเรื่องราวหลายๆๆอย่าง
อย่างแรกที่เราภูมิใจมากก้อคืออะตอมเกมส์
เป็นงานใหญ่ระดับประเทศที่พวกเราร่วมมือกันจัดขึ้น
หลายๆคนจากๆสถาบันมาร่วมงานนี้
อาจมองว่าห่วยจัดไม่ได้เรื่อง
แต่เรามั่นใจว่าทำได้ดีที่สุดแล้ว
ถ้าไม่ได้มาจัดเองจะไม่รู้หรอกว่ามันหนักแค่ไหน
งานนี้ทำให้เจอเพื่อนรักและเข้าใจมากขึ้น
ทั้งแทน อ้อ จ๊อบ ปิง โชค มิโอ๊ะ
ได้น้องๆๆๆสนิทๆๆๆมากมาย
น้องมน น้องเป็ด น้องอ้อ น้องปอ และน้องๆประมานทุกคน
ทั้งได้รู้จักน้องๆๆเพื่อนๆๆๆใหม่จากหลายๆๆสถาบันเช่น
พวกเดกม.รังสิต ม.มหิดล ม.แม่โจ้ ฯลฯ
สรุปคืองานนนนี้คือความภูมิใจของเราจิงๆๆๆ
ต่อมาคือการได้หัวใจดวงเดิมกลับมาอีกครั้ง
ถ้าได้อ่านอยากจะบอกว่า
พี่รักเราจิงๆๆๆๆ
และพี่ไม่ได้คิดมีครายระหว่างช่วงเวลาของเรา
การที่เราไม่เข้าใจกันนั้น
เป็นสิ่งที่เลวร้ายมากสำหรับพี่
ณ.เวลาในตอนนั้นพี่รู้สึกได้ว่าเราเข้ากันไม่ได้จิงๆๆๆ
พี่ไม่สามารถทำให้ครายไม่ว่าเพื่อน น้องสาว หรือแฟนพิเศษไปกว่ากันได้
เอาเป็นว่าทุกอย่างพี่ผิดเอง
ขอโทดจากใจจิงๆๆๆ
อยากทิ้งท้ายว่า
ไม่ว่ายังไง ไม่ว่าเมื่อไหร่
พี่ก้อยังคงรักเราไม่เปลี่ยนไปหรอก
เรื่องต่อไปคืองาน
ปิดเทอมนี้เราต้องทำงานหาเงินในหลายๆๆรูปแบบ
ทั้งสอนพิเศษ ขายของ รวมทั้งล่าสุดขับแท็กซี่
เหนื่อยนะได้เงินมาพอควร
แต่เงินที่ได้ก้อต้องช่วยที่บ้านประมาณว่า
หามาได้เราได้ใช้แค่ 20 เปอร์เซ็น
ที่เหลือก้อให้ที่บ้าน
แทบจะไม่มีเงินเก็บเลย
เหนื่อย ท้อ ล้ามาก
แต่ก้อต้องทำ เพราะเราไม่มีโอกาสเหมือนคนอื่นๆหนิ
ต่อไปคือเรื่องเรียน
ตกลงเราต่อโทที่จุฬา
ที่เดิมอ่ะแหละ
แต่เหนื่อยนะกว่าจะได้ทั้งต้องเดินเรื่องทุนอื่นๆๆๆอีก
ยังไงก้อขอให้ได้ทุน 72 พรรษาล่ะกัน
จะได้ไม่ต้องเหนื่อยอีก 2 ปี
เรื่องหัวใจช่วงที่ผ่านมาเป็นช่วงที่หนักสุดในชีวิต
ทั้งการที่ต้องแยกจากใจดวงเดิมอีกครั้ง
เหนื่อยนะ เสียใจมาก
ทั้งยังต้องโดนครายบางคนมาหลอกซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ตอนนี้เรื่องนี้เหมือนเราล้มไปนอนกะพื้นเลย
ไม่มีแรงจะลุกขึ้นอีกแล้ววว
เราแค่ต้องการครายซักคนมาทำให้เราไม่รู้สึกว่าอยู่ตัวคนเดียวบนโลกนี้ก้อพอ
เหมือนเคยพูดแล้วว่าเราเป็นที่พึ่งคอยให้คำปรึกษา
คอยปลอบคนอื่นๆได้ ดูเหมือนเราเข้มแข็ง
แต่เราก้อต้องการครายสักคนเคียงข้างเราเหมือนกัน
เรื่องราวที่บ้านมีมากมาย
เหนื่อยท้อแต่ขอไม่บ่นในนี้นะ
ขอบ่นให้คนที่ไว้ใจกันฟังก้อพอ
ปล.ถึงอิ้ม ซี เบ๋ว พิงค์
ขึ้นปี 2 แล้วโตขึ้นด้วยนะขยันๆๆๆเรียนกันได้แล้ว
ยังไงยังมีพี่คอยเป็นกำลังใจให้
มีไรก้อโทรมาหานะ
กุ๊ก
ทำไมช่วงนี้พี่รู้สึกห่างจากเราเหลือเกิน
หรือพี่เปลี่ยนไป
หรือเราเปลี่ยนไปนะ
อยากกลับมาเป็นพี่น้องที่รักกันห่วงใยกันเหมือนเดิม
เวลาพี่มีเรื่องไรพี่จะนึกถึงเราคนแรก
แต่ช่วงนี้ไมพี่โทรไปเราไม่อยู่กับพี่เลย
คิดถึง
ยังรักและห่วงเหมือนเดิม
ปีสุดท้ายจะจบแล้วนะ
พี่อยากให้เราเรียนให้ดีที่สุดเต็มกำลังที่สุดจิงๆๆๆ
เปียเพื่อนรัก
ไม่เป็นไรยังไงยังมีชั้นคอยอยู่ข้างแกตลอด
เพลงผู้ชายของเธอที่ให้ไป
เรารู้สึกและเป็นอย่างนั้นจิงๆๆๆ
เราสัญญาถ้าเปียต้องการเปียจะมีเราเสมอ
กิ๊บ ปลาเพื่อนรัก
โทดทีช่วงนี้เรามีเรื่องมีงานมากเหลือเกินเลยไม่ได้โทรไปหา
ถ้าว่างจะรีบโทรไปหาทั้ง 2 คนเลยนะ
เพื่อนๆพี่ๆน้องๆสโม วิดยาทุกคน
ขอบคุณมากสำหรับ 1 ปีที่ทำงานด้วยกัน
เป็นช่วงเวลาที่มีค่ามากสำหรับเราจิงๆๆ
เพื่อนBot
จบกันแล้วเย้ๆๆๆ
ปล.อีกทั้งสำหรับทุกคน 13 กค.เรารับปริญญาแล้วนะ
ยังไงก้อเชิญๆๆๆด้วยแล้วเราจะโทรเชิญด้วยตัวเราเอง
|
|
|
